GEO staat voor Generative Engine Optimization. Je schrijft zodanig dat AI-modellen als ChatGPT, Gemini, Claude en Perplexity je artikel gebruiken, samenvatten en als bron noemen in hun antwoorden. Bij het schrijven volgens SEO wil je hoog in een lijst met links komen te staan. Bij GEO wil je de bron zijn waaruit het antwoord zelf is opgebouwd.
Voor een journalist of contenmaker verandert er aan het schrijven uiteindelijk niet zoveel. Je artikel moet nog steeds interessant zijn om te lezen en je moet nog steeds rekening houden met SEO. Wat wel verandert, is hoe je gevonden wordt. Voor GEO bouw je je artikel zo op dat een AI er makkelijk iets mee kan doen. In dit artikel leg ik uit hoe je dat aanpakt.
Een AI-zoekmachine geeft antwoorden in plaats van links
Een AI-zoekmachine geeft je een kant-en-klaar antwoord in plaats van een lijst met tien blauwe links. In het boek Van SEO naar GEO van Martin van Kranenburg en Bob van Duuren lees je hoe zoeken verschuift van een model dat draait om links naar een model dat draait om antwoorden. Je zoekt niet meer op een paar trefwoorden om daarna zelf op de links te klikken. Je stelt een vraag en je krijgt een compleet antwoord. Het AI-model – Gemini, Perplexity, ChatGPT of Claude – zet het antwoord voor je in elkaar uit wat het op het web vindt.
Technisch werkt dat vaak via een retrievalsysteem, een systeem dat informatie ophaalt. Het model zoekt eerst relevante tekstfragmenten in een zoekindex en stelt daar een antwoord mee samen. Je artikel wordt dus niet in zijn geheel gelezen, zoals een mens dat zou doen. Er worden stukjes uitgehaald. Of die stukjes los van de rest van je artikel nog te begrijpen zijn, bepaalt voor een groot deel of je tekst wordt gebruikt.
Het verschil tussen SEO en GEO: je pagina of je informatie
SEO draait om je pagina, GEO om je informatie. Bij SEO wil je dat de lezer op je webpagina terechtkomt. Daarvoor heb je het juiste zoekwoord nodig, een goede titel en backlinks van andere sites. Bij GEO hoeft niemand je pagina te bezoeken. Het gaat erom dat je informatie zelf helder is, klopt en makkelijk door een model over te nemen is.
Ook autoriteit wordt anders gemeten. Met autoriteit bedoel ik hoe betrouwbaar een zoekmachine of AI-model je vindt als bron. Voor SEO tellen vooral backlinks, dus andere sites die naar jou linken. AI-modellen kijken breder. Het boek vat dat samen als: ‘Niet wat jij zelf claimt, maar wat het netwerk bevestigt.’ Wat zeggen reviews, fora als Reddit, LinkedIn en de pers over jou? Klopt dat beeld met wat je op je eigen site zegt, dan geld je eerder als betrouwbare bron. Reputatie is iets wat anderen over je zeggen, niet iets wat je zelf beweert.
Succes meet je niet meer alleen in bezoekers
Steeds meer mensen zijn tevreden met het AI-antwoord zonder nog verder door te klikken naar een website. Dat heet de ‘zero-click’-realiteit. Als je verdienmodel draait op bezoekers, is dat een vervelende ontwikkeling. Je kunt het ook anders zien: als AI jouw uitleg gebruikt en je naam noemt, bereik je mensen die je site misschien nooit gevonden hadden.
Succes meet je daardoor niet meer alleen af aan het aantal bezoekers, maar ook aan hoe vaak je in AI-antwoorden opduikt. Dat raakt vooral de opdrachtgever. Ik schrijf bijvoorbeeld voor het blog van Van Duuren Media, en dat blog moet uiteindelijk boeken verkopen. En komt een lezer minder vaak op de site, dan moet de naam van de uitgeverij en de auteur op een andere manier blijven hangen: als bron in het antwoord van een AI. Het boek noemt vermeldingen en citeringen daarom de nieuwe graadmeter voor succes. Voor een journalist of vakauteur met echte expertise is dat goed nieuws. Juist naar die expertise en autoriteit zoekt een AI-model. Of genoemd worden in een AI-antwoord genoeg is, is een andere vraag. Grote uitgevers als DPG Media en Mediahuis willen dat AI-bedrijven ook betalen voor de journalistiek die ze gebruiken. Daar kom ik in een later artikel op terug.
Het omgekeerde geldt ook. Een stuk als ‘Tien tips voor betere foto’s’ staat in vergelijkbare vorm op honderden sites. Die kennis zit al in het AI-model, daar is het mee getraind, dus het kan zo’n antwoord zelf geven zonder iemand als bron te noemen. Pas als je iets toevoegt wat alleen bij jou te vinden is, zoals een eigen test, ervaring of mening, heeft een AI een reden om juist jou te citeren.
De effecten van AI-zoeken
Ik merk de effecten van de moderne manier van zoeken ook met onze blogs. Op computercreatief.nl was Waar zitten die `~¿©®-speciale tekens op mijn Windows-toetsenbord? jarenlang een van de best gelezen stukken. Veel gelezen betekende: veel gevonden in Google, dankzij de SEO. Stel ik diezelfde vraag nu aan Perplexity, dan krijg ik vooral de uitleg van Microsoft zelf terug. Met de nieuwe artikelen op dit blog gaat het op dit moment nog niet anders. Op 3 november 2026 heb ik drie recente posts letterlijk als vraag aan Perplexity voorgelegd: over Overstappen van Google Foto’s naar Immich, over Glass Keep op een NAS en over welk AI-model op je Mac past. In geen van de drie antwoorden van AI werd dit blog als bron genoemd. Gevonden worden in Google is dus geen garantie dat een AI je ook citeert. Voor ons nieuwe Van Duuren Media-blog is het nog te vroeg om in AI-zoekresultaten terecht te komen.
Het vereist een andere aanpak om in die AI-zoekresultaten te belanden. SEO blijft belangrijk, zoals je kunt lezen in een volgend artikel over SEO en GEO. Voor GEO is de opbouw van de tekst van belang: begin met het antwoord.
Begin met de vraag van je lezer en dan het antwoord
Je moet het een AI-model vooral makkelijk maken. Het boek Van SEO naar GEO noemt dat ‘cognitief gemak’: hoe minder moeite het kost om jouw punt te begrijpen, hoe groter de kans dat jij het antwoord wordt. In de praktijk komt dat neer op een paar gewoonten die goede journalisten al kennen.
Weet eerst welke vraag je lezer heeft en waar jij in je artikel antwoord op geeft. Het boek zegt het simpel: ‘Schrijven is lezersvragen beantwoorden.’ Die vragen zijn nu ook de vragen die mensen aan ChatGPT of Perplexity stellen. Begin daarna met het antwoord: de kern voorop, de details erna. Dat werkt voor een AI net zo goed als voor een gehaaste lezer. Zet aan het begin van elke sectie een korte alinea van ongeveer veertig tot zestig woorden, die op zichzelf antwoord geeft op de vraag van die sectie.
Gebruik definitiezinnen: zeg direct wat iets is. ‘GEO is het optimaliseren van content voor AI-antwoorden’ kan een model zo overnemen. Een zin als ‘In het huidige zoeklandschap speelt ook iets mee wat je GEO zou kunnen noemen’ geeft het niets om te citeren. Het boek noemt dit schrijven in ‘semantic triplets’: zinnen met een duidelijk onderwerp, werkwoord en lijdend voorwerp, zoals ‘Perplexity noemt zijn bronnen’.
Het ‘dvv-tje’ en het ‘aub-tje’
Het boek geeft daarvoor een handige checklist, het ‘dvv-tje’: duidelijk, volledig en verleidelijk. Duidelijk betekent dat de lezer meteen ziet waar de tekst over gaat en of hij voor hem bedoeld is. Volledig betekent dat je alle vragen van de lezer beantwoordt. Verleidelijk betekent dat je de lezer aanzet tot wat jij wilt dat hij doet. Bij dit blog is dat uiteindelijk dat de lezer denkt: dat lijkt me een interessant boek.
Voor GEO komt daar het ‘aub-tje’ bij: actualiteit, uniekheid en betrouwbaarheid. Actualiteit betekent dat je je stukken bijwerkt en er een datum bij zet. Uniekheid betekent dat je iets toevoegt wat nergens anders staat, zoals een eigen test, ervaring of praktijkvoorbeeld. Wat een AI niet kan verzinnen, is jouw ervaring. Betrouwbaarheid ontstaat volgens het boek door bevestiging: je naam en expertise staan zichtbaar bij het artikel, je onderbouwt claims met bronnen en anderen noemen je ook.
Je naam is je sterkste signaal
Een AI moet weten wie je bent om je als expert te kunnen herkennen. Het boek noemt dat je entiteit: iets wat een taalmodel herkent als een afzonderlijk ding en kan koppelen aan eigenschappen, context en reputatie. Maak dus duidelijk wie je bent, wat je doet en voor wie. Zorg dat die omschrijving overal gelijk is, in je auteursbox, op LinkedIn, op je eigen site en in interviews. Een duidelijke auteursbiografie met je achtergrond helpt mee, net als vermeldingen op andere gezaghebbende plekken. Hoe consistenter het beeld, hoe sneller een model je aan je onderwerp koppelt.
Begin bij een handvol recente stukken
Nadat ik het boek had gelezen, ging ik door de laatste tien posts op dit blog heen. Welke kon ik aanpassen om ze beter geschikt te maken voor GEO? Ik keek of elke sectie met een helder antwoord begon, of mijn eigen inbreng goed zichtbaar was, en ik voegde overal dezelfde auteursinformatie toe. Veel herschrijven hoefde ik niet. In het artikel Open WebUI installeren: een alternatief voor ChatGPT zette ik meteen vooraan wat je met Open WebUI kunt doen: het is een alternatief voor ChatGPT. De kop paste ik daarop aan. Of het helpt, merk ik pas over een paar maanden. Ik herhaal mijn Perplexity-test dan.
GEO beloont vooral wat goede schrijvers altijd al deden: helder formuleren, eerst de kern geven en iets toevoegen wat de lezer nog niet wist. Dat laatste is ook in het belang van de AI-modellen zelf. Zonder mensen die nieuwe dingen uitzoeken en opschrijven, valt er straks weinig meer samen te vatten. GEO maakt goed schrijven dus niet overbodig, en het vervangt SEO ook niet. Waarom je die basis nodig blijft houden, lees je binnenkort op dit blog in ‘Is SEO nog nodig nu AI de antwoorden geeft?’
Van SEO naar GEO
Wil je alles weten over SEO en GEO, van schrijfmodel tot schema en meetmethoden, dan vind je dat in Van SEO naar GEO van Martin van Kranenburg en Bob van Duuren. Dit boek dwingt je om andere keuzes te maken. GEO is een nieuw speelveld waarin SEO, copywriting, branding en PR samenkomen. Het vraagt om een andere manier van kijken naar zichtbaarheid, reputatie en groei.
Na het lezen van dit boek weet je waar je staat, waar je kansen liggen en wat je vandaag moet doen om onderdeel te worden van het antwoord. Je leert hoe taalmodellen keuzes maken. Je ziet waarom sommige merken structureel worden genoemd en andere verdwijnen. En je krijgt concrete handvatten om je zichtbaarheid op te bouwen, binnen én buiten je eigen website.
Hans Frederiks is techjournalist en hoofdredacteur van dit blog. Hij schrijft al zijn hele leven over computertechnologie, fotografie en desktop publishing, en was eerder redacteur van MacWorld en hoofdredacteur van Dzone en Publish. Tegenwoordig schrijft hij over loskomen van Big Tech, privacy, zelf hosten en AI, en dat doet hij vanuit de praktijk: hij host zijn eigen foto’s, bestanden en wachtwoorden op een Synology NAS in huis. Daarover schreef hij het boek ‘Loskomen van Big Tech‘, en eerder onder meer ‘Ontdek Lightroom‘. Bij zijn werk gebruikt hij ook AI en daar is hij open over.
Ontdek meer van Blog van Van Duuren Media
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
